|
از
سخنان امام صادق ـ عليه السّلام ـ است كه فرمود: « ضَمِنْتُ لِمَنِ
اقْتَصَدَ أَنْ لا يَفْتَقِرَ. » من براى كسى كه ميانه روى پيشه كند،
ضمانت مى كنم كه نيازمند ديگران نگردد.
شخصى از اهل علم مى گفت: در كربلا يا نجف كه بوديم، گاهى در مضيقه قرار مى گرفتيم به حدّى كه آب و نان نداشتيم، خانواده مى گفت: فلان آقا مرجع است، برو از او بخواه؛ و من مى گفتم: اين كار را نمى كنم، و اگر اصرار بكنيد مى گذارم و از خانه بيرون مى روم.
اين
جاست كه انسان هاى موجّه موظّفند كه به مستحقّين و افراد باحيا و عزّت
نَفْس كه نه تنها اظهار فقر و احتياج نمى كنند، بلكه چه بسا اظهار غنا و
دارايى مى نمايند: « يُنْفِقُ نَفَقَةَ الْفُقَرآءِ وَ يَتَظاهَرُ
كَالاْءَغْنياءِ.»؛ (مانند افراد نيازمند خرج مى كند، و مانند اغنيا
تظاهر به دارايى مى كند.) كمك كنند و افرادى را جهت فحص و تجسّس از حال
آن ها قرار دهند. [1] كافى، ج 4، ص 53؛ من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 64؛ ج 3، ص 167. منبع:سایت ایت الله بهجت ره
+ نوشته شده در جمعه ششم اسفند ۱۳۸۹ساعت 7:59 توسط حسن وحدتی
|
|
درباره وبلاگ  "آدميان از هيچ چيز روي زمين به اندازه تفكر نمي ترسند –بيشتر از نابودي – حتي بيشتر از مرگ ... تفكر ويرانگر و طغيانگر است، مهيب و هولناك است، تفكر نسبت به تعصبات، نهادهاي جاافتاده و عادت هاي آسايش بخش بي رحم است. تفكر به قعر جهنم سرك مي كشد و نمي هراسد. تفكر عظيم، چابك و آزاد است، نور جهان است، و شكوه بشر" – برتراند راسل
|
