فيزيك اجتماعي
ادبي اجتماعي فرهنگي
|
علی فردوسی با اشک شوق موسم لبخند مي رسد از حلقه هاي پيچك و گل باز فرودين با چشم تر گرفته در آغوش خاك را با چاي قند پهلو، سيني به دست، عيد سر مي كشد به قله ي البرز آفتاب
+ نوشته شده در شنبه دوم فروردین ۱۳۹۳ساعت 9:6 توسط حسن وحدتی
|
|
درباره وبلاگ  "آدميان از هيچ چيز روي زمين به اندازه تفكر نمي ترسند –بيشتر از نابودي – حتي بيشتر از مرگ ... تفكر ويرانگر و طغيانگر است، مهيب و هولناك است، تفكر نسبت به تعصبات، نهادهاي جاافتاده و عادت هاي آسايش بخش بي رحم است. تفكر به قعر جهنم سرك مي كشد و نمي هراسد. تفكر عظيم، چابك و آزاد است، نور جهان است، و شكوه بشر" – برتراند راسل
|
