بسم الله الرحمن الرحیم

عشق گفتی کربلا آمد به یاد حرمت خون خدا آمد بیاد

بار دیگر محرم از راه رسید ،وهمه نقاط شیعه نشین جهان اسلام سیه پوش شدوهیئات عزاداری فعال،نمی خواهم دست بر چانه زده و مانند آن نوجوان تازه دست به قلم شده ویا آن کامل مردی که سالیان درازی است در مورد عالم وآدم بی مطالعه و یا کمترین اطلاعی قلم فرسایی میکنند، کل فعالیت این گروههای اجتماعی خود جوش را که آثار مثبت آن حداقل بر ما ایرانیان واضح و مبرهن است زیر سوال برده وچون متفکران برج عاج نشین که هیچ گاه از برج عاجشان فرود نمی آیند واز همه چیز و همه کس حتی خدا طلب کار بوده و العیاذ بالله بر او هم خرده میگیرند ،حکم بر تعطیلی فعالیت این هیئات دهم،کیست که نداند به برکت همین هیئات است که درب مساجدی که در طول سال بسته است باز می شود وپای مسلمانان مسجد ندیده به مساجد باز می شود وعامل بسیاری از حرکات اجتماعی سیاسی همین هیئات بود ه اند(از انقلاب مشروطه گرفته تا انقلاب اسلامی) اما واقعیت این است که برخی از این گروههای مذهبی معروف هدف را گم کرده اند و قبل از شروع دهه محرم ابتدا سراغ دیگ و اجاق رفته و غصه بزرگ آنان همین مقوله است ، ان هم نه برای این که بی نوایان را اطعام کنند، بلکه با محاسبات دقیق که هر ساله وجود دارد ،ابتدا سهم رئیس فلان اداره و فلان حاجی را جدا میکند تا در روز مبادا به دردشان بخوردو الخ.هر چند اگر چه درد شکم درد دیرینه بشر است ونمی شود براحتی از آن گذشت اما شاید آنقدرها هم ارزش گفتن نداشته باشدو درد چیزی بزرگتر است،اقا ابا عبد الله در وسط تیر باران دشمن ودرحسا سترین لحظه جنگ به نماز ایستادند و نما زرا در اول وقت اقامه نمودند،اما برخی هیئات ،عزاداری را از قبل از غروب آفتاب شروع و تا نیمه های شب ادامه می دهند و از نماز خبری نیست روز تاسوعا و عاشورا نیز این قصه(غصه) وجود دارد، در حالی که پیامبر اکرم(ص) فرمودند: مرز میان کفر اسلام ترک نماز است .ممکن است برخی ادعا کنند نماز فرادی خواند می شود اما در مسجد وبا آن همه تاکید اسلام بر اقامه نماز به جماعت، نماز فرادی چه جایگاهی خواهد داشت.

به راستی که گاه دل انسان برای عزاداریهای ساده وبی پیرایه درسالهای نه چندان دور تنگ میشود آن زمان که روز عاشورا نه صحنه زور آزمایی و بلند کردن علمهایی چند ده کیلویی، که هرروز هم رشد می کنند، بود ونه محلی برای اجرای سمفونی ؛که روز برگزاری نماز با شکوه ظهر عاشورا و اطعام فقراوگاه برنامه ریزی برای کارهای خیرومهم بود (از تهیه جهیزیه برای دختران کم بضاعت گرفته تا ساخت فلان ساختمان عمومی). آیا واقعاامروزه ضرورت ساخت مدرسه یا کتابخانه در آن روستا یا محله ای که مدرسه یا کتابخانه ای درست وحسابی وجود ندارد،و فقر فرهنگی جوانان را به کام اعتیادوبلایای اجتماعی که قلم از بازگویی آن شرم دارد،کشانده است؛ کمتر از صرف هزینه های گزاف آن هم برای یک وعده غذایی است.در حالی که هدف عاشورا و آفرینندگان والا مقام آن شکوفایی فکر واندیشه بود ونه ...

ای کاش حداقل وعاظ درد زمانه را می شناختند ومی گفتند آنچه را بایسته و شایسته جوانان تحصیل کرده و تشنه معارف اصیل و عمیق اسلامی است.

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم دی ۱۳۸۷ساعت 0:18  توسط حسن وحدتی  |